Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/21398 K.2016/10427

Dava, %48 özrüne ve 13.04.2011 tarihli tahsis talebine istinaden 5510 Sayılı Kanunun 28. maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

07.01.1994 tarihinden itibaren sigortalılığı bulunan davacının, Kurumdan %48 özrüne istinaden 5510 Sayılı Kanunun 28/4-b. maddesi uyarınca yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu, Kurum tarafından 14.06.2012 tarihli cevabi yazı ile, 5510 sayılı Kanunun 28. maddesi ve Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin 16. maddesi uyarınca davacının maluliyet oranının %35 olduğu gerekçesi ile talebinin reddedildiği, Kurumun ret kararı üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 28. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun 28/4. maddesinde “Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü öngörülmüştür.

Dosya içeriğine göre, ...tarafından 08.01.2009 tarihli rapor ile, davacının özür durumuna göre tüm vücut fonksiyonlarındaki kayıp oranının %48 olduğunun belirtildiği, Konya Vergi Dairesi’nin 14.01.2014 tarihli yazısına göre de, davacının bu rapora istinaden çalışma gücündeki %48 kayıp oranı nedeniyle, 17.12.2013 tarihinden itibaren 1 yıl süreliğine 3. derece engelliler için uygulanan engellilik indiriminden yararlandırıldığı da belirgindir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu’ndan 11.10.2008 tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit

İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde yapılan irdeleme üzerine verilen rapora göre, davacının beden ve çalışma gücünün % 60’ını kaybetmemiş olduğu ve malul sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddi yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının 5510 Sayılı Kanunun 28/4-b. maddesi uyarınca %40-49 arası oranda özrünün bulunup bulunmadığı ve anılan maddede yer alan yaşlılık aylığı koşullarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davacı talebi ve 5510 Sayılı Kanunun 28/4. maddesinde yer alan yasal düzenleme karşısında, davacının çalışma gücündeki kayıp oranının ... Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik Hükümlerine göre tereddüde yer vermeyecek şekilde tespiti zorunludur.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle, Kurumdan davacının tüm tahsis taleplerini ve sigortalılık bilgilerini içerir sicil dosyası celp edilmeli, sonrasında, tüm tedavi evrakının davacıdan ve ilgili kurumlardan sorularak temini ile, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, davacının 5510 Sayılı Kanunun 25. maddesine göre değil, 28/4. maddesine göre maluliyet koşullarının oluşup oluşmadığı konusunda rapor alınmalı, anılan raporun Kurum yönünden bağlayıcı olduğu gözetilmeli, davacının Yüksek Sağlık Kurulu raporuna itiraz etmesi halinde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden benzer yönteme göre rapor alınmalı,

...Kurulunun raporu ile anılan rapor arasında çelişki bulunması halinde, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan iki rapor arasındaki çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının maluliyet oranı tereddüde yer vermeyecek biçimde belirlenerek, prim gün sayısı ve sigortalılık süresi gibi diğer şartlar da irdelenmek suretiyle, davacının 5510 sayılı Kanunun 28. maddesine göre talep ettiği yaşlılık aylığı koşullarını taşıyıp taşımadığı konusunda varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.