Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/21512 K.2015/21592

Dava, alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçeler ile asıl alacak yönünden karar verilmesine yer olmadığına, faiz alacağı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçeler ile temyiz nedenlerine göre, davacı avukatının tüm, davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Bazı hallerde dava devam ederken, dava açılmasından sonra meydana gelen (dava konusu alacağın ödenmesi gibi) bir nedenle dava konusu ortadan kalkabilir.

Davanın konusuz kalması halinde, artık dava hakkında yargılama yapılmasına ve hüküm verilmesine gerek kalmaz. Başka bir deyişle, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararı kalmamış demektir. Bu halde, mahkemece, HMK nın 297. maddesi gereğince davanın konusunun kalmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilir.

Bu çerçevede; davaya konu edilen birikmiş yaşlılık aylıklarına işletilen yasal faiz alacağının yargılama süreci içinde 21.12.2012 tarihinde davacıya ödenmiş olması ve bu yönde bu alacağa ilişkin olarak da davacının hukuki yararının ortadan kalkması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.