Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/22097 K.2016/923

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleri uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dosyada davacı, davalı işyerinde 05.05.2014 - 13.06.2014 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece dosyada bulunan deliller doğrultusunda hizmet tespiti yönünden istem gibi karar vermiştir. Davacının davalı işyerinde çalıştığına ilişkin kabulü isabetli ise de, 14.05.2014 - 19.05.2014 tarihlerini de içerir şekilde kabul kararı verilmesi isabetsizdir.

Şöyle ki davacının hizmet cetveline göre talep konusu dönem içerisinde yer alan 14.05.2014 -19.05.2014 tarihleri arasında dava dışı işyerinden bildirim bulunduğu ve mahkemece , bu sürenin dışlanarak davacının 05.05.2014 - 13.06.2014 tarihleri arasında hizmet akdiyle çalıştığına karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, istemin hizmet tespiti yönünden aynen hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.