Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/22175 K.2017/7872

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle kazalı sigortalının açtığı tazminat davasında aldırılan kusur raporunun meydana gelen iş kazasında 5510 sayılı Yasa’nın 21’inci maddesi kapsamına uygun olmasına göre, davalı avukatının tüm, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Karar ve ilam harcı, maktu ve nispi olmak üzere iki çeşittir. (492 sayılı Kanun m.15, 21) Bu anlamda, davanın maktu veya nisbi harca tabi olup olmaması, kural olarak dava konusunun para ile değerlendirilebilir olup olmamasına göre değişmektedir. Nisbi harç konusu belli bir değerle (para veya para ile değerlendirilebilen bir şey) ilgili davalarda, hüküm altına alınan değer üzerinden tarifedeki belli nisbete göre alınan harçtır. (1 sayılı Tarife, madde III/1-a) Buna göre, davacı kurum tarafından açılan rücuan tazminat davası, konu itibariyle nispi harca tabi olup, mahkemece hükmedilen tutar üzerinden nispi harca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik hükmedilmesi isabetsizdir.

3- Mahkemece, avukatla temsil edilen davalı SGK lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca rücuan tazminata ilişkin açılan eldeki davada nispi vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, maktu vekâlet ücreti verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONU Ç