KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/22337 E., 2015/20618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamını uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan .... ve .... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Kurum ve davalılardan .... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Yargılama giderlerinden sayılan ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK ‘nun 323, Avukatlık Kanununun 169 ve Avukatlık Ücret Tarifesinin 1'inci maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin, haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira haksız davranışta bulunan bir kimsenin bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır.
Öte yandan; Avukatlık Kanununun 168/son maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 5 ve 20’inci maddeleri hükmündeki avukatlık ücretinin takdirinde hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı yönündeki düzenleme uyarınca belirlenecek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.
Somut olayda; poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının 28.712,00 TL'sinin davalı ........'den rücuan tahsili isteminin reddine karar verildiği halde vekalet ücretinin maktu tutar üzerinden ve davacı Kurum yerine davalılardan tahsiline karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/22337, K. 2015/20618, 26 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama