Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/22882 K.2017/6415

Dava, davalı Kurum tarafından bağkurdan bağlanan aylığının SSK (4/1-a) kapsamında bağlanması gerektiğinin tespiti ile fark aylıklarının yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

28.01.2005-31.01.2005 tarihleri arasında 4 gün 4/1-a kapsamında sigortalılığı bulunan davacı,...’da geçen 22.05.1981-31.08.2003 tarihleri arası 4131 günlük çalışma süresini 17.02.2005 günlü ödemeyle SSK (4/1-a) kapsamında, 01.11.1990-03.06.1998 tarihleri arası 7 yıl 7 ay 2 gün ev kadınlığı süresini 20.01.2006 tarihli ödemeyle 4/1-b kapsamında, 01.07.1998-23.08.1999 ve 01.09.2003-31.04.2004 tarihleri arası 1 yıl 9 ay 22 gün ev kadınlığı süresini 22.05.2008 tarihli ödemeyle 4/1-b kapsamında borçlanmış ve 25.06.2008 tarihli tahsis başvurusu üzerine kurumca 01.07.2008 tarihinden itibaren 4/1-b kapsamında aylık bağlandığı,

davacı tarafından borçlanmanın 4/1-a kapsamında sayılarak SSK kapsamında aylık bağlanması talebiyle eldeki bu dava açıldığı, Mahkemece, Kurum işlemi yerinde olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

08.05.2008 tarihinden önce yürürlükte bulunan 3201 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde "18 yaşını doldurmuş Türk vatandaşlarının yurt dışında geçen ve belgelendirilen çalışma süreleri, bu çalışma süreleri arasında veya sonunda herbirinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ve yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, 2 nci maddede belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim, kesenek ve karşılık ödenmemiş olması ve istekleri halinde bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirileceği" aynı şekilde 3. maddesinde "1) Halen yurt dışında bulunanlar;

a) Yurt dışına çıkmadan önce Türkiye'de herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşuna tabi çalışması olmayanlar Sosyal Sigortalar Kurumuna, b) Yurt dışına çıkmadan önce Türkiye'de son defa prim, kesenek ve karşılık ödenen sosyal güvenlik kuruluşuna, c) Ev kadınları Bağ-Kur'a, yazılı olarak müracaat etmek suretiyle borçlanabilirler." şeklinde düzenlenmiş iken uyuşmazlık tarihinde yürürlükte

bulunan 5754 sayılı Kanun'un 79. maddesi ile 3201 sayılı Kanuna eklenen ve yine 08.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5. maddesinde "Yurtdışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesinde; Türkiye'de sigortalılıkları varsa borçlanma talep tarihindeki en son sigortalılık haline göre, sigortalılıkları yoksa aynı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacının 17.02.2005 tarihli ödeme ile çalışılan süreye ilişkin 4131 gün 4/1-a ve 20.01.2006 tarihli ödeme ile 01.11.1990-03.06.1998 tarihleri arası ev kadınlığı süresinin 4/1-b kapsamında kurumun kabulu isabetli ise de anılan, 01.07.1998-23.08.1999 ve 01.09.2003-31.04.2004 tarihleri arası 1 yıl 9 ay 22 gün ev kadınlığı süresi yönünden, 08.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5754 sayılı Yasa değişik 5. maddesi hükmü gereği,

ödeme işleminin kanun yürürlük tarihinden sonra 22.05.2008 tarihinde yapılmış olması ve uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan düzenleme gereğince davacının borçlanma ve ödeme tarihinden önce Türkiye'de 4/1-a kapsamında çalışması bulunması karşısında, davalı kurumun 4/b kapsamındaki tahakkukunun yerinde olmadığı, bu kapsamda davacının 01.07.1998-23.08.1999 ve 01.09.2003-31.04.2004 tarihleri arası 1 yıl 9 ay 22 gün borçlanmanın 4/1-a kapsamında olduğu belirlenerek tahsis koşullarının irdelenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, davacının 01.07.1998-23.08.1999 ve 01.09.2003-31.04.2004 tarihleri arası 1 yıl 9 ay 22 gün borçlanmanın 4/1-a kapsamında olduğu değerlendirilerek, tahsis koşullarının irdelenerek varılacak sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONU Ç