Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/23188 K.2016/8193

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece davacının kurumca kabul edilmeyen ve yeraltında geçtiği iddiası ile açtığı bu davada bozmaya uyularak yapılan yargılamada davacının yer altında çalıştığına ilişkin yapılan araştırmalarda herhangi bir yazılı belgenin bulunmayışı, davacıya teslim edilen malzeme ve koruyucu eşyaların olmaması, dinlenen tanıklar ve özellikle davacının dava tarihinden önce davalı Kurumca davadışı başka bir şirketin de denetlenmesi esnasında kendisinin beyanı ile muhasebeci olarak çalıştığına dair beyanı dikkate alındığında davacının davaya konu dönemde yer üstünde muhasebeci olarak çalışan kişilerden biri olduğu kabul edilmesine,

davacının bildirilmeyen bir sürenin tespitini değil bildirilen sürelerin niteliği ile ilgili olarak dava açmış olmasına ve bu kapsamda davanın ispat edilemediği ve davalı kurum işleminin yerinde olduğu kabul edilmesine rağmen, davalı Kurum'a bildirilen çalışmaların tekrar tespitinde davacının hukuki yararı bulunmadığı gözetilmeksizin, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar vermek usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.