KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/23339 E., 2016/3340 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
375 kelime·2 dk okuma
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum ve davalı işveren vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.
Tarafların dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.
Somut olayda davacının, 05.11.2000-23.03.2010 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli çalıştığının tespitini istediği davada; Mahkemece hükmün gerekçe kısmında mevcut bilgi ve belgeler itibariyle oluşa uygun olarak davacının, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından 31.12.2002 tarihine kadar dava dışı şahsa ait C001 kodlu araçta çalıştığı bildirildiğinden sebeple, en azından bu işverenden ayrıldığı tarihten itibaren davalıya ait işyerinde çalışmaya başlayacağının kabulüne karar verildiği halde, bu kez açıklanan gerekçe ile örtüşmeyecek şekilde, 01.01.2003 tarihi yerine yanlış hesaplama ile 01.01.2001 tarihinden itibaren hüküm tesis edilmesi gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşturduğundan usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/23339, K. 2016/3340, 15 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama