Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/23455 K.2018/220

Dava, sigortalıyı kasten öldüren davalıdan, sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı ... ... vasisi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 10. Maddesidir. Anılan Kanunun 39. maddesinde ise, Kanunun 4. bölümünde düzenlenen uzun vadeli sigorta hükümleri çerçevesinde sigortalı yada hak sahiplerine yapılan yardımların, bir başka deyişle sadece 5510 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yapılan yardımların, bu yardımların yapılmasına sebep olan üçüncü kişilerden rücu şartları düzenlenmiştir.Buna göre anılan maddenin birici fıkrasında.

Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edileceği belirtilmiştir. Bu fıkra kapsamında rücu edilecek kişilerin sorumlulukları sadece üçüncü kişinin kasti fiili ile sınırlandırılmıştır. Rücu edilecek miktar ise ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısıdır.

Davalı hakkında kasten adam öldürmekten verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği ve hakkında haksız tahrik indirimi uygulanarak 10 yıl hapis cezasına hükmedilmiştir. Hal böyle olunca davalı hakkında ilk PSD'nin yarısının %25'ine ek ödemelerin ise %25'ine hükmedilmesi gerekirken ilk PSD'nin ve ek ödemeler toplamının %25'ine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.