Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/23473 K.2015/22161

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamına belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalı Ç.. B.. adına Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden esastan reddedilirken, diğer davalı Ç.. B.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddedildiği anlaşıldığından karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3'üncü maddesinin 2'nci maddesinde yer alan “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” hükmü uyarınca red sebebi farklı olan davalı Bakanlık lehine ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tek vekalet ücretine hükmedilmesi; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.