KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/24046 E., 2016/1587 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-)Mahkemece, 07.06.1995-30.04.2000 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen kısmen kabul kararı yerinde ise de; hüküm altına alınmasında hukuki yarar bulunmadığı gözetilerek Kuruma bildirilen sürelerin dışlanmaması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
3-)Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır (HMK m. 326/2). Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.
Öte yandan; davada, haksız çıkan tarafta, birden fazla kişi varsa, mahkemece, yargılama harç ve giderleri, davadaki ilgilerine göre bu dava arkadaşları arasında paylaştırılmalıdır.
Temyize konu eldeki davada; davalı, işverenle birlikte kısmen haksız çıkmış olduğuna göre, kabul-ret oranına göre belirlenen yargılama giderlerinin ve yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretinin davalılardan teselsül hükümlerine göre tahsili gerekirken, Mahkemece, bu giderlerin sadece davalı işverene yükletilmesi, isabetsiz bulunmuştur.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/24046, K. 2016/1587, 11 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama