Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/24049 K.2016/3728

Davacı, davalı şirket nezdinde 29.10.2003-02.02.2006 tarihleri arasında aralıksız geçen ve davalı işveren tarafından kuruma bildirilmeyen çalışmalarının sigortalı çalışma olarak tespitini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işveren yanında 02.04.2004(dâhil)-01.02.2006 (dâhil) tarihler arasında hizmet akdi ve asgari ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum ile davalı şirket avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Davalı .... avukatının temyizi bakımından;

Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Davada da, tefhim edilen karar 05.05.2015 tarihinde temyiz eden davalı şirket avukatına yöntemince tefhim edilmiş sayılmasa da, gerekçeli kararın 25.06.2015 tarihinde davalı şirket avukatına yöntemince tebliğ edildiği, temyizin ise 07.08.2015 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi geçtiğinden 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da göz önünde tutularak davalı şirket avukatının temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddine;

2-)Davalı Kurum temyizi bakımından;

a-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

b-)Eldeki davada mahkemece verilen kararda davacının hizmet süresinin başlangıç tarihinin belirlenmesi yöntemi doğru ise de, dosya kapsamına göre davacının işten çıkartılan diğer arkadaşları ile birlikte davalı işverene gönderdikleri ..... Noterliğinin 09.12.2005 tarihli ve 23121 sayılı ihtarnamede kendi beyanları ile 07.12.2005 tarihinde işten çıkartıldıklarını belirtmeleri karşısında, davacının hizmet süresinin bu tarih itibari ile sonlandığının kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

c-)5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36. maddesi gereğince, ilgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmların harçlardan bağışık olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece infazda tereddüt yaratacak şekilde davalıdan ibaresi kullanarak Kurumun harç tutarından sorumluluğu yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

d-) Mahkemece verilen hüküm kısmen kabul niteliğinde olmasına rağmen, avukatla temsil edilen davalı Kurum lehine vekâlet ücreti vermeksizin 2 kez davacı lehine avukatlık ücretine hükmedilmesi ile 6100 sayılı HMK.'nun 312 ve 323. maddelerine uygun şekilde, tarafların haklı çıktıkları oranda yargılama giderlerinin paylaştırılarak karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu tüm yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılması ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.