Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/24260 K.2018/2493

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum, ... Belediyesi ve davalı ... İmar Teknik Tur. Eğitim Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı ... karşı açılan davada davacı Kurum, bağlanan gelir ve fiili ödemeyi talep ettiği, davalı ... Belediyesi'ne karşı açmış olduğu davada ise geçici iş göremezlik ödeneğinin talep edildiği mahkemece verilen karar davalı ... Belediye'sinin gelirden, davalı ... ise geçici iş göremezlik ödeneğinden sorumlu tutulduğu ve davalılardan müşterek müteselsil tahsiline karar verildiği, anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinde hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği açıklanmış olmakla, hukuk yargılamasına “istemle bağlılık” ilkesi egemen kılınmıştır. Bu çerçevede; kararı temyiz eden davalılar bakımında aleyhelerine dava açılmayan ödemeler ve gelir yönünden de karar verilmesi hatalı olup bozma gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.