Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/2437 K.2016/10045

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İncelenen dava dosyasında, davacıya, ortağı olduğu ..... Hayvancılık…Ltd. Şti.'nin 2009/01-2012/3 arası dönemlerine ilişkin prim, işsizlik primi ve damga vergisi borçları nedeniyle ödeme emri gönderildiği, davacının hisselerini devrettiği 30.03.2012 tarihinde kadar şirketin ortağı olduğu, üst düzey yönetici sıfatının bulunmadığı, mahkemece şirket ortağı olmasına rağmen üst düzey yönetici kabul edilemeyeceğinden borçlardan da sorumlu tutulamayacağından bahisle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağı olan, 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi “Limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.

Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.” hükmüne amir olup, söz konusu borçların şirketten tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması durumunda, belirtilen borçların tahakkuk tarihleri dikkate alınmak suretiyle, davacının devir tarihine kadar olan borçlardan hissesi oranında sorumlu olması gerektiği belirgindir.

Şu hâlde mahkemece, ödeme emirlerine konu borçların dava dışı şirketten tahsil edilip edilemeyeceği araştırılmalı, tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması durumunda, yukarıda belirtilen kriterler çerçevesinde davacının sorumluluğuna hükmedilmesi gerekmektedir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.