Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/24746 K.2017/8796

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 18.05.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda sürekli iş göremez hale gelen kazalıya bağlanan gelir ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

Eldeki davada, davalının Silivri Belediyesinden kiraladığı büfe inşaat işyerinde kaynak işlerini yapmak için çalışan kazalı, büfenin çatı kısmında çalıştığı esnada dengesini kaybederek düşmüş ve % 38 oranında sürekli iş göremez hale gelmiştir.

Mahkemece kazalı ile davalı arasında işçi-işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davalının kazalı ile arasında bir hizmet akdi bulunmadığı, eser sözleşmesi bulunduğu savunması karşısında davalıya olayın iş kazası olmadığı ve kazalının kendi işçisi olmadığının tespiti için sigortalı ve Kuruma karşı dava açmak üzere süre verilerek bu davanın sonucuna göre; olayın iş kazası olmadığının tespiti halinde davanın reddine karar vermek gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.