Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/2591 K.2016/5526

Dava, sürekli işgöremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde maluliyet oranının %20,2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı, davalı Kurum ve işveren vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davanın özü, davacının davalı işyerinde 11/01/2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu davalı Kurum tarafından tarafından düzenlenen % 34 lük maluliyet raporu ile sonrasında itiraz üzerine, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından tanzim edilen rapor sonucu maluliyetin %30 oranında olduğuna ilişkin tespitlerin düşük olduğu, bu cümleden olmakla gerçek iş gücü kaybının itiraza konu oranlardan daha yüksek olduğu istemine ilişkindir.

Yargılama aşamasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun ve itiraz üzerine, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulunun aynı yöndeki raporları ile davacının işgücü kaybı %20,2 olarak tespit edilmekle ,artık davacının iddiasının aksine ,talebe konu maluliyet oranının istemden daha düşük tespit edildiği dikkate alınarak, burada davanın reddine karar verilmesi gerekirken , Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davacının talebini karşılamayan tespite yönelik hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.