Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/2754 K.2016/3756

Dava, maluliyetin tespiti ile tahsis istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirttiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasanın 26. maddesinde malullük aylığı bağlanması için gerekli şartlar sayılmış olup, sigortalıya malullük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının; 25 inci maddeye göre malul sayılması, en az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malul olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması ve maluliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, zorunludur.

Somut olayda; davacının Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulundan ve Adli Tıp Genel Kurulundan alınan raporların incelenmesinde, davacı çalışma gücünün en az % 60’ ını kaybettiği ve maluliyet başlangıcında da ......

Devlet Hastanesi’nin 13.04.2011 tarihli raporunun esas alınması gerektiğinin bildirildiği, ancak raporlarda “başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malul” olup olmadığı hususlarına değinilmediği, davacının 03.06.2004 tarihinden devamla 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı göründüğü, sigortalılığının 2011/12. Ay itibariyle devam ettiği, maluliyet aylığına yönelik tahsis talebinin 31.03.2011 tarihinde olduğu.

Mahkemece, 13.04.2011 tarihini takip eden aybaşından itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, 5510 sayılı Yasanın 26. maddesinde sözü edilen sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı şartı ile işten ayrılma şartının tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.