Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/3439 K.2017/1189

Dava, davacının 01.04.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi ve fazla ödediği primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 35 ve Geçici 10. maddeleridir. 30.03.1956 doğumlu olan davacının 31.10.2011 ve 06.08.2013 tarihli tahsis taleplerinin süre ve prim borcu nedeni ile ret edildiği, kesinleşen mahkeme kararları sonrası davacının Kurumca 2926 sayılı Kanunun kapsamında 01.06.1995-01.06.1995 (Ek 19), 01.05.2008-devam şeklinde sigortalı olarak kabul edildiği, 29.11.2013 tarihinde prim borcunu ödemesi sonrası davacıya 01.12.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Davacının 1479 sayılı Kanunun 35 ve geçici 10 maddesi gereği yaşlılık aylığı tahsisi için 56 yaş ve 5400 prim gün sayısına tabi olduğu belirgin olup, Kurumdan tahsis şartlarının gerçekleştiği 01.04.2012 tarihi itibariyle ilk tahsis talep tarihi olan 31.10.2011 tarihine kadarki sigortalılık süreleri üzerinden prim borcunun bulunup bulunmadığı sorularak, 31.10.2011-01.04.2012 tarihleri arasındaki sigortalılık sürelerine yönelik prim borcunun tahsise engel olmadığı ve Kurumca her zaman tahsilinin mümkün olduğu gözetilerek,

prim borcunun bulunmaması halinde 31.10.2011 tarihine kadarki sigortalılık süreleri üzerinden davacıya 01.04.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi gerektiği ve 01.12.2013 tarihinden bağlanan yaşlılık aylığı tutarındaki fazla ödemelerin Kurumca her zaman tahsilinin mümkün olduğu gözetilerek, bu çerçevede davacının fazla ödediği prim tutarı da belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.