Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/3601 K.2016/8444

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) 09.05.2006 yılında gerçekleşen trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalının tedavisinde karşılanan giderlerin ve kendisine ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ile ilk peşin sermaye değerinin 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında rücuan alınmasına ilişkin davada mahkemece yapılan yargılama sonunda, istem kabul edilmiştir.

25.02.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilerek, trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın ... tarafından karşılanacağı hükmü getirilmiş; 6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren geçici 1. maddesinde de, Kanunun yayım tarihinden önce gerçekleşen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin ... tarafından karşılanacağı öngörülmüştür. Şu durumda, ilgililerin sağlık hizmet bedelleri (tedavi giderleri) yönünden sorumluluğunun ortadan kalktığı açıktır.

Yukarıda belirtilen, hukuki ve fiili durumlar ışığında, eldeki davada zararlandırıcı sigorta olayının trafik-iş kazası ile vuku bulduğu gözetildiğinde, tedavi gideri istemi yönünden; yasal dayanağını oluşturan düzenlemenin, yargılama

sürecindeki kanun değişikliğiyle ortadan kalkması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.