Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/3834 K.2016/6320

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Karar başlığında davalının unvanında hata yapılarak “Elektronik” yerine “Elektrik” sözcüğünün belirtilmesi 6100 sayılı Kanunun 304. maddesi gereğince mahallen düzeltilebilir nitelikte yanlışlık olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1999 yılında gerçekleşen iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya Kurum tarafından 14.07.2010 günü onaylanarak bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile sigortalı için 2001 ve 2003 yıllarında karşılanan sağlık hizmeti giderleri nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için 16.08.2012 tarihinde işbu davanın açıldığı, yargılama aşamasında kendisine dava dilekçesi tebliğ edilen davalının yasal süresinde zamanaşımı def’inde bulunduğu anlaşılmakta olup mahkemece yapılan yargılamada istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın temel yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesinde, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir davranışı sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa

bu gelirlerinin sermaye değerleri toplamının Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş, bu tür rücu davaları yönünden 506 sayılı Kanunda zamanaşımına ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Diğer taraftan 818 sayılı Borçlar Kanununun 125. maddesinde, bu Kanunda başka suretle hüküm bulunmadığı takdirde her davanın 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu bildirilmiş olup sigortalı ile işveren arasındaki hukuksal ilişki hizmet akdine dayandığından, işverence anılan sözleşmeye aykırı davranmak suretiyle sigortalı zarara uğratıldığından, 818 sayılı Kanunda ayrık bir hüküm bulunmadığından zamanaşımı konusunda işveren ve işveren vekili bakımından 125. maddede öngörülen 10 yıllık süre geçerlidir.

Zamanaşımının başlangıcı, zararın Kurumun yetkili organınca öğrenildiği tarih olup zararı öğrenme olgusu, gelirler yönünden Kurumun yetkili organının onay günü, giderler için sarf ve ödeme tarihleri itibarıyla gerçekleşmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında beliren maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, 2001 yılında karşılanan sağlık hizmeti giderleri yönünden 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği belirgin bulunan davada mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu istemin aynen hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.