KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/4021 E., 2015/12461 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
... adına Av. ... ile 1- ..., 2-... aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 09.04.2014 günlü ve 2013/449 E-2014/239 K sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
7201 Sayılı Yasanın 21. maddesi “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir.
İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır...” hükmünü içermektedir.
Tebligat Yasasının 20, 21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebinin bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir.
Gösterilen şekil geçerlilik koşulu olup, somut olayda, gıyabi hükmün, davalı ...’e, komşusunun ad ve soyadı yazılmaksızın ve adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği tevsik edilmeden, sadece muhtarın imzası alınmak suretiyle, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliği usulsüz olup. Mahkemece, Tebligat Kanunu ve Tüzüğü'nün yukarıda anılan ilgili maddeleri gözetilerek, gıyabi hükmün davalıya usulüne uygun şekilde tebliği sağlanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/4021, K. 2015/12461, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama