Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/4432 K.2016/8443

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, isteme konu tedavi gideri yönünden konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına; ilk peşin sermaye değeri ve geçici iş göremezlik ödemesi yönünden istemin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Trafik kazası nedeniyle, sağlık hizmet sunucularınca verilen tedavi hizmet bedellerinin tamamının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanması esasının getirilmesi amacıyla, 25.02.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasa'nın 59. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan kanunun geçici 1. maddesi ile de kanunun yürürlüğünden önceki tedavi giderleri içinde aynı kural getirilmiştir.

Mahkemece, eldeki davada zararlandırıcı sigorta olayının trafik kazasından vuku bulmadığı, 6111 sayılı Yasa'nın 59 ve geçici 1. maddesinin somut olayda uygulanma koşullarının mevcut olmadığı gözetilmeksizin, konusuz kaldığından bahisle, tedavi gideri istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin, yazılı şekilde karar verilmiş olması usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.