Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/5297 K.2015/15955

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine, asıl davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan V.. D.. avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalılardan V.. D.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda, Dairemizin 28.4.2014 gün ve 2013/ 16447 – 2014/ 9093 sayılı bozma ilamına uyularak, mahkemece, üçüncü kişi olan anılan davalının rücuya konu olan gelir yönünden sorumluluğunun; sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirin yarısının, davalıların toplam kusur karşılığını oluşturan tutar kadar olduğu gözetilerek, asıl davada talep edilen asıl alacak yönünden yapılan değerlendirme doğru ise de;

Aleyhine hüküm kurulan alacak miktarı dikkate alınmaksızın, harç ve vekalet ücretinin işbu davalı yönünden fazla tayini usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.