Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/5538 K.2015/14464

Dava, yurtiçi sigortalı çalışma süreleri de değerlendirilmek suretiyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297’nci maddesindeki; “...taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi uyarınca; hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; ...'da maluliyet aylığı bağlanması sırasında değerlendirildiği gerekçesiyle davacının yurtiçi yaşlılık aylığı tahsis isteminde nazara alınmayan ve yurtiçinde geçen 26.06.1985 – 15.03.1986 tarihleri arasındaki 81 günlük 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamındaki sigortalı süreleri esas alınarak davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi yerindedir. Ancak, maddi hataya düşülmek suretiyle davaya konu anılan 81 günlük çalışmanın ...'da geçtiğinden bahisle hüküm kurulması, hükmün infazında tereddüte neden olabileceğinden, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.