Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/5620 K.2015/5284

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar...... Başkanlığı ve..... İlim ve Araştırma.....vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi..........tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, ğ bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir. 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır (HMK m. 326/2). Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Eldeki somut olayda; davacının 15/10/1997-08/08/2005 tarihleri arasında davalı vakfa ait merkez ve şube binalarında bekçi olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup, bozma ilâmı sonrasında yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile davacının, 01/11/1997-08/08/2005 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmekle; istem kısmen hüküm altına alındığı halde, kendisini vekille temsil ettiren

davalılar yararına vekalet ücreti verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; kısmen kabul kısmen ret oranına göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken yargılama giderlerinin tamamından davalıların sorumlu tutulması; 30/06/1999 olması gereken tarihin 30/06/1998 olarak, 31/12/2003 olması gereken tarihin 01/01/2004 olarak yazılması usûl ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca, düzeltilerek onanmalıdır.