Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/6083 K.2015/14442

Dava, 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanmaya esas tahakkuk sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'un 1'inci maddesi uyarınca yurtdışında ev kadını olarak geçen sürelerin de anılan kanun kapsamında borçlanılması mümkündür. Borçlanmaya esas ev kadınlığı süreleri ilgili ülkenin resmi makamlarından alınacak ikamet belgesine göre belirlenmekte olup, yerleşme kastı olmaksızın yurda giriş çıkış yapılan sürelerde de ev kadınlığı statüsünün devam ettiğinin kabulü gerekir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davacının, 24.11.1987 tarihinden itibaren Hollanda'da ikamet ettiği iddiasıyla, ev kadınlığında geçen süreleri 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanmak amacıyla 07.12.2012 tarihinde davalı Kuruma müracaat ettiği, davalı Kurumun ise borçlanma tahakkuk belgesini yurtdışı giriş çıkışlarına ilişkin pasaport kayıtlarını esas almak suretiyle tanzim ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, borçlanmaya esas tahakkuk sürelerinin yeniden tespitini talep etmiş, Mahkemece, davalı Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, ilgili Hollanda resmi merciinden ikamet belgesi alınmadığı, üstelik davacının her yıl Temmuz ve Ağustos aylarına isabet eden ve açıkça yerleşme ve yurda dönüş kastı taşımadığı anlaşılan sürelerinin tahakkuk kapsamı dışında bırakıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle.

Mahkemece davacının Hollanda ikamet sürelerini gösteren ilgili resmi merciiden alınacak ikamet belgesi celbedilmek suretiyle 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanmasına esas ev kadınlığı süreleri belirlenerek yapılan değerlendirmeye göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.