Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/6163 K.2016/7844

Dava, geçirmiş olduğu iş kazasından sonra % 35’ten aşağı olmamak üzere sürekli iş göremezlik durumuna girdiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sürekli iş göremezlik oranının tespitinde izlenecek yol, 506 sayılı Yasanın 109. (5510 sayılı Yasanın 95.) maddesinde hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ... rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde ... alınacak rapora göre karar verilmeli; ... Raporu ile, ... raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, ... alınacak raporla bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Eldeki dosyada, davacının ... raporuna göre sürekli iş göremezlik derecesinin %20,2 olarak; ... raporuna göre ise % 20 olarak tespit edildiği çelişkiyi gidermek amacıyla ... rapor alınmış ancak alınan raporda sürekli iş göremezlik derecesi yönünden bir değerlendirme yapılmayarak uyuşmazlık konusu üzerinde çelişki mahkemece giderilmemiştir. Yukarıda belirtilen açıklamalar ve prosedür ışığında mahkemece yapılacak iş, 23.09.2005 tarihinde davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti için raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek ve oran belirleyici şekilde ... rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.