Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/6183 K.2015/21863

Dava, ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı K... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı K... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yaşamını yitirmiş sigortalı babası üzerinden hak sahibi erkek çocuğu sıfatıyla 02.03.2011 tarihinde davalı K...'a başvurarak ölüm sigortasından aylık tahsis başvurusunda bulunması üzerine hakkında 30.06.2011 günü Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından Sağlık Kurulu Raporu hazırlanan davacının anılan isteminin reddedildiği anlaşılmakta olup sonrasında açılan işbu davanın yargılama aşamasında, çalışarak hayatını kazanamayacak derecede malûl, malûllük başlangıcının 30.06.2011 olduğuna ilişkin 20.09.2013 tarihli Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Kararı, çalışma gücünü en az % 60 oranında yitirdiği, malûllük başlangıcının 30.06.2011 olduğu yönünde 26.11.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu Raporu düzenlendiği belirgindir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 35. maddesinin 4. fıkrasında yer alan, bu madde gereğince aylığı kesilen çocuklardan, sonradan Kurum Sağlık Kurulu kararı ile çalışma gücünü en az % 60 oranında kaybederek malûl olduğu anlaşılanlara, 34. maddede belirtilen koşulları taşımaları durumunda, malûllük durumlarının belirlenmesine esas oluşturan rapor tarihini izleyen ay başından itibaren, 94. madde hükmü saklı kalmak kaydıyla aylık bağlanacağı belirtilmiş olup mahkemece yapılan yargılama sonunda söz konusu düzenleme göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirme sonucu, 01.07.2011 yerine 30.06.2011 tarihinden itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.