Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/640 K.2016/4763

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi ve temyizin Mahkemece 14.10.2014 tarihli ek kararla reddi üzerine, ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2014 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.890,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 09.04.2008 tarih ve ..../..-... Esas, ..../... Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, itirazın iptali davalarında verilen hükümlerin miktar yönünden temyizlerinin mümkün olup olmadığının belirlenmesinde, salt asıl alacak tutarının değil, onunla birlikte, harcı ödenmek suretiyle müddeabihe dahil edilerek dava veya takip yoluyla istenilmiş olan işlemiş faiz miktarının da gözetilmesi gerekmektedir. Diğer taraftan, kesinlik sınırının belirlenmesinde dava konusu ( müddeabih ) menkul ya da alacağın değeri esas alınır. İcra ( inkar ) tazminatı ve giderler hesaba katılmaz ( YHGK. 13.1.1988 gün, 1988/13-586 E. ve 25 K. sy. ilâmı).

Somut olayda, davaya konu İcra Diaresi’nin ..../... Esas sayılı takip dosyasında takibe konu alacağın 2.967,29 TL asıl ve 986,62 TL faiz olmak üzere toplam 3.953,91 TL olması, borçlunun da borcun tamamına itiraz etmesi ve davacının da iş bu davayı açarken itirazın tümden iptalini istemesi birlikte dikkate alındığında müddeabih 3.953,91 TL dır. Ancak Mahkemece, sadece takip konusu 1.483,65 TL asıl alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmesi karşısında, Mahkemece reddedilen miktarın temyiz sınırının altında olduğundan ve giderek yargılama sonucu verilen hükmün davacı taraf yönünden kesinliğinden bahsedilemez.

O hâlde, davacı vekilinin temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine ilişkin Mahkemenin 14.10.2014 tarihli ek kararının BOZULMASINA;

2-)İşin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

05.10.2007 tarihinde darpedilen sigortalı için yapılan tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödemelerinin tahsili istemine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 39. maddesidir.

Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen ceza dosyasına göre davalının cezasından, sigortalının haksız tahriki nedeniyle 1/2 oranında indirim yapıldığı, davaya konu İcra Dairesi’nin ..../...Esas sayılı takip dosyasında takibe konu alacağın 2.967,29 TL asıl ve 986,62 TL faiz olmak üzere toplam 3.953,91 TL olduğu, ancak Mahkemece, asıl alacak ve feri niteliğindeki faiz alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken, sadece asıl alacağa ½ indirim uygulanarak 1.483,65 TL yönünden takibin devamına karar verilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1080 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.