Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/6666 K.2015/10455

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesidir. Mahkemece, yargılama aşamasında davalı tarafından yapılan 34.478,96 TL ödeme tutarı esas alınarak karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de, anılan tutarın gelirin onay tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile davalının sorumlu olduğunun gözetilmemesi ve anılan ödeme tutarı yönünden davanın konusunun kalmadığı gözetilerek bu tutarda göz önünde bulundurularak davacı lehine avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile anılan tutar yönünden davanın reddi cihetine gidilerek davacının vekalet ücreti ve kabul ret oranına göre yargılama gideri ile sorumlu tutulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.