Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/837 K.2015/6915

Dava, davacının Mahkemece, düzeltilen doğum tarihinin sigortalılık ve tahsis işlemlerinde uygulanması ve aidiyetin tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilâmında, "Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 120/2 maddesi, özel bir düzenleme getirmiş ve hangi doğum tarihinin esas alınacağını açıkça belirlendiği ve sigortaya ilk tescil tarihinden sonra yapılan yaş tashihinin yaşlılık aylığı bağlanmasında nazara alınamayacağı açık olduğundan, Mahkemenin bu yöndeki hükmü isabetli bulunduğu belirtilerek, 15.05.1978 tarihli işe giriş bildirgesinin aidiyetinin tespiti konusunda yeterli incelemenin yapılmadığı" belirtilmiştir.

Mahkemece, işe giriş bildirgesinin aidiyetinin tespitine karar verilmiştir.

Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılması bu kısımların bağımsız bir şekilde onandığını göstermez, hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usûlü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır.

Bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden, bozma kararından sonra da Mahkemece HMK'nin 297. maddesinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorundadır.

Nitekim, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 19.06.1961 gün, 323/391 sayılı; 10.09.1991 gün, 281/415 sayılı; 25.09.1991 gün 355/440 sayılı, 06.07.2005 gün ve 2005/1-436 Esas, 2005-439 Karar sayılı kararları)

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, ilk tescil tarihinden sonra yapılan yaş tashihinin yaşlılık aylığında nazara alınamayacağı gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi usûl ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.