Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/9014 K.2015/10790

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, ve özellikle hizmet tespiti davalarında Kurumun feri müdahilliğine ilişkin hükmün geçmişe yürütüleceği yönündeki düzenlemenin 6552 sayılı Yasada yer verilmemiş olması ve 11.09.2014 tarihinden önce açılan eldeki davada davalı Kurumun feri müdahil olarak benimsenmesi olanağının bulunmamasına göre, davalılar avukatlarının yerinde görülmeyen, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya ait işyerinde 08/04/2006 - 14/09/2006; 01/11/2006 - 16/11/2006; 15/06/2007 - 14/01/2008; 01/10/2008 - 16/10/2008- 17/03/2009 tarihleri arasında toplam 1 yıl 5 ay 4 gün çalıştığının tespitini talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26. maddesinde, hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği, duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebileceği açıklanmış olmakla, hukuk yargılamasına “istemle bağlılık” ilkesi egemen kılınmıştır.

Mahkemece, bu hukuki olgu, göz önünde bulundurulmak suretiyle taleple bağlılık ilkesi gereği 1 yıl 5 ay 4 gün süreyle çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde talep aşılarak 1 yıl 5 ay 13 gün (523) süre ile çalıştığının tespitine karar verilmesi,

Bununla birlikte, yargılama giderlerinin, HMK’nun 323. maddesinde sayılarak, 326/I. maddesine göre kanunda yazılı hâller dışında, aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiğine yönelik düzenleme gözetilerek, vekalet ücreti ve yargılama masraflarının davalılardan tahsili yerine, yazılı şekilde davalı Belediyeden alınmasına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

./..

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan, 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme uyarınca) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.