Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/9159 K.2016/392

Dava, hizmet birleştirmesine zorlanamayacağının ve yalnızca 506 sayılı Kanuna tabi sigortalılık üzerinden yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, tahsis talebi reddedip diğer istem hüküm altına alınmıştır.

Hükmün taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 25.09.1984 – 20.12.2010 döneminde 506 sayılı Kanuna tabi 4.776 prim ödeme gün sayısı bulunan, 350 güne karşılık gelen askerlik borçlanması primlerini 23.12.2013 tarihinde ödeyen 14.01.1966 doğumlu davacının yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik talebinin davalı Kurumca reddedilmesi üzerine 10.01.2014 günü işbu davanın açıldığı belirgin olup, yargılama aşamasında, 15.12.2014 tarihinde 110 günlük daha askerlik borçlanması yaparak Kuruma yeniden tahsis istemini yönelten davacı 24.12.2014 tarihinde de ıslah yoluna başvurup kendisine 01.01.2015 günü itibarıyla aylık bağlanmasını istemiştir.

506 veya 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince yaşlılık sigortasından aylık bağlanması istemine ilişkin davalarda, Kuruma başvuruda bulunulduğu tarih itibarıyla tümüyle oluşmayan tahsis koşullarının yargılama aşamasında gerçekleşmesi durumunda, özellikle, Anayasa’nın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlığını taşıyan 141. maddesindeki, davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasının, yargının görevi olduğunu belirten hüküm, 6100 sayılı Kanunun “Usul ekonomisi ilkesi” başlıklı 30. maddesinde yer alan, hakimin, yargılamanın kabul edilebilir süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu yönündeki düzenleme, sosyal koruma, dayanışma, sosyal denkleştirme ve zorunluluk ilkelerine dayanan

sosyal sigortalar, bireyin onuru ile kişiliğinin geliştirilmesi için kaçınılmaz ekonomik, sosyal ve kültürel hakların doyurulması temeline dayanan sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri dikkate alındığında, bütün şartların yerine getirildiği tarihi izleyen ay başından itibaren aylığa hak kazanıldığının tespitine ilişkin hüküm kurulmalı, kuşkusuz, yargılama aşamasında aylık bağlama koşulları gerçekleşen sigortalı yönünden tahsis talep günü itibarıyla şartlar oluşmamakla Kurumun dava açılmasına sebep olan herhangi bir haksız işleminin de söz konusu bulunmadığı gözetilerek yargılama giderleri buna göre değerlendirilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, davacının tabi olduğu 506 sayılı Kanunun Geçici 81/B-(e) maddesinde yer alan tüm tahsis şartları gerçekleşmiş olmakla ıslah talebi kapsamında karar verilmesi, 5.225 prim ödeme gün sayısı koşulu yargılama aşamasında yerine getirildiğinden yargılama giderlerinin buna göre belirlenmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu aylık bağlanmasına ilişkin istemin reddedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.