Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/9461 K.2015/11817

Davacı, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111 sayılı Kanun kapsamında prim borçlarını yapılandırma hakkının tespiti ve yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kurumca, yargılama aşamasında davacının, 01.03.1995 tarihi itibariyle 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak tescil edilerek 31.03.1995 tarihi itibariyle prim borcu nedeni ile 1479 sayılı Kanunun Ek 19. maddesi gereği sigortalılığının durdurulması, devamında 01.05.2008 tarihinden itibaren kesintisiz 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak tescil edilmesi ve 01.04.1995-30.04.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden de anılan Kanun kapsamında sigortalı kabul edilip davacı tarafından ihya edilebileceğinin bildirilmesi karşısında, sigortalılık süresinin tespitine yönelik talebin Kurumca kabul edilmesi nedeni ile anılan talep yönünden davanın konusunun kalmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.