KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/11157 E., 2016/15580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Dava, aksine kurum işleminin iptali ile hizmet birleştirmesi yapmaksızın, ölüm aylığına hak kazandığının tespiti ile aylıklara işleyen faizler ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Davacı ...’ın aslen, küçük çocukları ... ve ... adına velayet hakkını kullanarak dava açması ve velayeten yargılamanın sürdürülmüş olması karşısında; gerekçeli karar başlığında davacı küçüklerin de adına yer verilmesi gerekirken sadece ...’ın adının yazılması , usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
3-)5510 sayılı Yasa’nın 42. maddesinin “Kurum, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanacak gelir, aylık veya toptan ödemeleri, gerekli belgelerin ve incelemelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde hesap ve tespit ederek sonuçlarını yazı ile bildirir.” hükmü uyarınca, Kurum'un, ölüm aylığı tahsis tarihini takip eden 3 aylık sürenin sonundan itibaren faiz alacağı ile sorumlu tutulacağı nazara alındığında, mahkemece faiz başlangıcı açıkça gösterilmeden, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/11157, K. 2016/15580, 27 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama