Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/12724 K.2019/10303

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; 2.255,60 TL gelir, 231 TL geçici iş göremezlik geliri ve 179,77 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 2.712,65 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dava, 14.10.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen, sigortalıya ödenen gelir ve yapılan masraflar nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Kanun'un 21/1. ve 76/son fıkrasına dayalı olarak tazminine karar verilmesi istemine ilişkin olup, davalı işverenin %50 kusurlu olmasına göre kurumca yapılan gelir ve tedavi giderleri ile geçici iş göremezlik ödemelerine kusur uygulanmak suretiyle belirlenen bu kusur karşılığının davalı işverenden tahsiline karar verilmesi gerekirken, Hakim; "her iki tarafın iddia ve müdafaaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez" kuralına aykırı biçimde talebi tam olarak karşılamaksızın, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.