Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/13780 K.2017/515

... mirasçıları; 1- ... 2- ... adlarına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2- ... Tic. San. Ltd. Şti. 3- ... 4- ... adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 02.06.2016 günlü ve ... sayılı hükmün temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Dosya içeriğinden, müştereken düzenledikleri dilekçe ile temyiz yoluna başvuran davalı kurum dışındaki davalılar yönünden ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve temyiz harcı yerine, yalnız bir davalı için harç ödendiği anlaşılmaktadır. Temyiz yoluna başvuran ve haklarında ayrı ayrı hüküm kurulan kurum dışındaki davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaması nedeniyle ayrı temyiz başvuru harcı ve temyiz harcı yatırılması gerekirken tek bir temyiz harcı yatırılmak suretiyle eksik harç yatırıldığı anlaşılmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Ayrı ayrı temyiz ve temyiz başvuru harcı ve temyiz masraflarının süresinde ödenmesi durumunda, temyiz incelemesi için dosya dairemize gönderilmeli; ödenmemesi durumunda ise, daha önce ödenmiş olan harcın hangi davalılar yönünden ödendiği sorularak, diğer davalı/davalılar yönünden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi gereğince temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.