KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/14047 E., 2017/3966 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
366 kelime·2 dk okuma
Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile maluliyet aylığına hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmelidir.
2-Mahkemece yapılan yargılamada davanın kabulüne dair yaklaşım isabetli ise de; davacının davalı Kuruma yaptığı 19.09.2012 tarihli tahsis isteminin reddedilmesi nedeniyle 26.07.2013 tarihinde davasını açtığı ve talebin reddine dair Kurum işleminin iptali ile 19.09.2012 tarihli talebine göre malüliyet aylığı bağlanmasını istediği, ne var ki mahkemece davacıya 01.05.2016 tarihinden itibaren aylığın bağlanmasına karar verildiği, bu bakımdan davanın kısmen reddedildiği,
bu duruma göre davacının istemine göre verilen hükmün kısmen kabul niteliğinde olmasına ve avukatla temsil edilen davalı Kurum lehine maktu vekâlet ücreti verilmesinin gerekmesine, aynı şekilde davada, kısmen kabule karar verildiğine göre 6100 sayılı HMK.'nun 312 ve 323. maddelerine uygun şekilde, tarafların haklı çıktıkları oranda yargılama giderlerinin paylaştırılarak karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/14047, K. 2017/3966, 9 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama