KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/1406 E., 2016/8397 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
389 kelime·2 dk okuma
Dava, tedavide kullanılan ilaç salınımlı stent bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilâmına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı avukatının tüm, davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-)Dairemizin uyulan bozma kararında; tedavide kullanılan tıbbi cihaz bedelinin belirlenecek rayiç fiyatı esas alınarak karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Dosyadaki belgelerden, ilaç salınımlı stent için bir adedi KDV hariç 1.018,00 TL bedelin rayice uygun olduğu, faturadaki % 8 KDV oranı eklendiğinde 1.099,44 TL esas alınarak, 2 adet stent bedeli olan 2.198,88 TL’den Kurum'un ödediği 490,50 TL düşüldükten sonra bakiye 1708,38 TL'nin tahsiline karar verilmesi yerine, daha yüksek olan bedelin tahsiline karar verilmiş olması;
3-)HMK'nın 326. maddesi gereğince karar ve ilam harcının sorumlusu, davada haksız çıkan taraf olup; kısmen kabul kararı verilmesi hâlinde, harcın bölünmezliği ilkesi uyarınca kısmen reddedilen miktar için davacıya harç yüklenmesine imkan bulunmadığı gözetilmeksizin bu konuda yazılı şekilde karar verilmiş olması;
Usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/1406, K. 2016/8397, 24 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama