Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/14333 K.2016/13134

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmadan sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Didim Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda,

yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Dosyada alınan kusur raporunda, davalı Belediyenin %62, dava dışı Belediye Başkanlığında Fen İşleri Müdürü ...'ın %3, dava dışı ...'in %3, Belediye Başkanlığı parke bölümünde şef davalı ...’ın %2, sigortalı ...’ün %30 kusurlu bulunmuş, Mahkemece, % 70 kusur oranına göre (%2 kusurdan davalı müteveffanın miraşçılarıyla sınırlı olmak üzere) sorumluluğuna hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı ...’ın vefatından sonra mirasçılarının davada yer almasına karşın, müteveffanın hüküm başlığında taraf sıfatının davalı olarak bırakılarak, davalıların sorumlu olduğu tutarın ilk peşin sermeye değeri ile sınırlı olduğuyla, davacı Kurum'un teselsüle dayalı olarak talepte bulunduğu da gözetilmek suretiyle eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.