Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/14409 K.2019/3065

Dava, iş kazası nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının tespiti ile artan derece üzerinden gelir bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacı, 27.09.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremez hale geldiğini, işverene karşı açtığı tazminat davasında meslekte kazanma güç kaybı oranının Yüksek Sağlık Kurulu tarafından %29 olarak belirlendiğini belirterek iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma güç kaybı oranının tespiti ile yaşlılık aylığının-eldeki davada iş kazası nedeniyle gelir bağlanmıştır-belirlenecek maluliyet oranı üzerinden artırılmasına, ödenmeyen aylıkların kuruma müracaat tarihi olan 25.01.2012 tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile davacının %45,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun ve davacının sürekli iş göremezlik gelirinin kuruma başvuru tarihi olan 25.01.2012 tarihi itibariyle 448,93-TL olduğunun tespiti ile ödenmeyen fark gelirlerinin tahsiline karar verilmiştir.

Dava, maluliyet oranının tespiti ile iş göremezlik gelirinin artan oran üzerinden bağlanması ile fark gelirlerin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, işverene karşı açmış olduğu tazminat davasında meslekte kazanma gücü kaybı oranının %29 olarak belirlenmesi üzerine kuruma 25.01.2012 tarihinde belirlenen bu orana göre gelir bağlanması için talepte bulunmuşsa da kurumun talebini reddetmesi üzerine eldeki davayı açmış, Mahkemece yapılan yargılamada Yüksek Sağlık Kurulu'nca maluliyet oranının değişmediğinin belirtilmesi üzerine,

ATK 3. İhtisas Kurulu'ndan alınan raporda maluliyet oranı %45,2 olarak belirlenmiş, maluliyetin tespitine ilişkin prosedürün izlenmesi neticesinde Adli Tıp Genel Kurulu tarafından 27.09.2004 tarihli iş kazası nedeniyle davacının %45,2 maluliyetinin bulunduğu sonucuna varılmış, Mahkemece bu belirlemeye göre alınan ve %22 sürekli iş göremezlik oranının, davacının kuruma başvuru yaptığı 25.01.2012 tarihinde ulaştığı %45,2 oranına karşılık geldiği miktar hesaplanmak suretiyle bulunan gelir miktarına ilişkin bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular gözetilmek suretiyle yapılması gereken iş; belirlenen %45,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden 25.01.2012 tarihi itibari ile hakedilen gelir miktarının ve bu tarihten sonraki fark gelir miktarlarının davalı kurumdan sorularak belirlenmesi, itirazla uyuşmazlık çıkarsa bu konuda bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, gelir miktarının doğrudan bilirkişi tarafından belirlenmesi hatalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.