KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/14502 E., 2019/1180 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
405 kelime·2 dk okuma
Dava, 01.09.2003 tarihi itibariyle ölüm aylığına hak kazandığı mahkeme ilamı ile kesinleşen karara istinaden, Kurumca davacıya ödenen 01.09.2003 -24.06.2014 tarihleri arasındaki ölüm aylığının işleyen faizlerinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Eldeki davada, dava tarihinden itibaren ayrıca yasal faiz istenilmesine dair talep üzerine, Mahkemece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 121. maddesinde öngörülen “...Temerrüt faizine, ayrıca temerrüt faizi yürütülemez.” (818 sayılı Borçlar Kanununun 104. Maddesi “...Geçmiş günler faizinin tediyesinde temerrüt sebebi ile faiz yürütülemez.”) hükmüne aykırı olarak, faiz alacağına ayrıca faiz hükmedilmesi isabetsiz bulunmuştur.
2- Her ne kadar mahkemece, aylıklara uygulanacak faiz yönünden, 25.09.2003 tarihinden itibaren ölüm aylıkların yasal faizi hesaplanarak hüküm kurulmuş ise de, faizin başlangıç tarihinin belirlenmesinde, aylıkların bağlanmasında Kuruma tanınan 5510 sayılı Yasanın 42. maddesindeki (506 sayılı yasanın 116. maddesi) 3 aylık işlem süresi gözetilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bahsi geçen aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/14502, K. 2019/1180, 13 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama