Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/14872 K.2016/13263

Dava, ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-23.03.1966’dan bu yana evli olup da 14.01.1998 tarihinde 506 Sayılı Yasa kapsamında sigortalı iken vefat eden eşinden dolayı ölüm aylığı alan davacı, 01.04.1991 tarihinde 506 sayılı Kanuna tabi olarak vefat eden babasından dolayı da ölüm aylığı bağlanması talebi ile ilk kez 11.04.2014 tarihinde Kuruma başvurmuş ve Kurumca bu talep reddedildikten sonra eldeki davayı açmış olup, mahkemece davanın kabulüne davacının babasından da ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiş ise de; bağlanacak aylığın başlangıç tarihinin belirtilmemesi isabetsiz olup, davacının 506 sayılı Yasanın 99'uncu maddesi kapsamında bir başvurusu bulunmadığı,

kuruma ilk kez 11.04.2014 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu da dikkate alınarak, 5510 sayılı Kanunun 97’nci maddesi gereğince zamanaşımına uğramayan ölüm aylıklarının başlangıcının 01.05.2009 tarihi olması gerekirken, infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.