Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/14919 K.2016/12241

Davacı N.. K.. adına Av. ... ile davalılar 1-...2-...adına Av. B.. K.. 3-G.. K.., 4-M.. M.. arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden 19/02/2015 tarihinde verilen hükmün, Dairemizin ... gün ... E. -... K., sayılı ilamı ile BOZULMASINA karar verilmiştir.

Bozma sonrası, Mahkemenin verdiği ... gün ve ... E.-...K. sayılı karar ile önceki kararında 6100 sayılı HMK’nın 373/(5). maddesi uyarınca direndiği anlaşılmış olmakla ve Direnme üzerine yapılacak işlemlerin neler olduğu 6100 sayılı HMK’nın 373’ncü maddesinin (5). fıkrasında. “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.

(6) fıkrasında da; “(6) Hukuk Genel Kurulunun verdiği karara uymak zorunludur.” şeklinde ifade edilmiş olmakla birlikte 5 Temmuz 2012 gün ve 28344 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 40. Maddesi ile 5521 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2’nci Maddedeki;“ Bölge adliye mahkemelerinin, 5235 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar,

Yargıtayın bozma kararlarına karşı verilen direnme kararının temyizi halinde dava dosyası, önce kararı veren daireye gönderilir. Direnme kararları daireler tarafından öncelikle incelenir.

Kararı veren daire, direnmeyi yerinde görürse kararı düzeltir; yerinde görmezse talebi on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletir.” şeklindeki düzenleme karşısında, direnme kararının süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalı kurum vekili tarafından talep edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi Hilal Erdoğan tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, 2002 yılından bu yana davalı Diyanet İşleri Başkanlığı nezdinde kadrolu olarak imam- hatiplik yaptığı ve Emekli Sandığı iştirakçisi olduğu anlaşılan davacının 19.02.1996-01.08.2002 tarihleri arasında fahri imam olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle reddine karar verildiği, hükmün Dairemizce, “... 5434 sayılı Kanunun ek 47/c maddesi ile; halen T.C.

Emekli Sandığı iştirakçisi olup, daha önce bir sosyal güvenlik kurumuna tabi olmadan köy, kasaba ve mahalle camilerinde, dernek, vakıf veya köy bütçesinden ücret alarak imam-hatiplik yapanlara, bu görevlerini belirtilen belgelerle tevsik etmeleri koşuluyla borçlanma olanağı tanınmıştır.

Daha sonra, 3157 sayılı Kanunun 1. maddesi ile anılan hükümde değişiklik yapılarak, belirtilen belgelerin tevsikinin mümkün olmaması halinde, Diyanet İşleri Başkanlığını temsilen ilgili müftülük hasım gösterilmek suretiyle açılan dava sonunda hizmet süresini belirleyen ve yetkili sulh hukuk mahkemesince verilmiş olan bir kararın yeterli sayılacağı öngörülmüştür.

İnceleme konusu davada, davacının 2002 yılında itibaren Diyanet işleri Başkanlığı'na bağlı olarak kadrolu olarak imam-hatiplik yaptığı ve Emekli Sandığı iştirakçisi olduğu anlaşılmakla, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...” gerekçesi ile bozulduğu, Mahkemece, “.

Dava hizmet tespitine ilişkindir. 5521 sayılı iş kanunu gereğince İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkları İş Mahkemelerinde görülür. 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Yasası'nın ek 47. Maddesi 31/05/2006 tarihli 5510 sayılı kanunun 106. Maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda dava tarihi olan 15/08/2013 tarihi itibari ile Sulh Hukuk Mahkemesi görevli bulunmamaktadır.

Yargıtay ... H.D nin ...tarih ... esas ... karar sayılı ilamında da Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiştir.

Bu nedenlerle hizmet tespiti davasının İş Mahkemeleri tarafından görülmesi gerektiği, İş mahkemesi olmayan yerlerde ise İş Mahkemesi sıfatı ile genel yetkili mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemelerince bakılması gerektiğinden mahkememizin görevli olması...” gerekçesi ile direnme kararı verildiği anlaşılmakla, bozma ilamı gerekçesinde de belirtildiği üzere davanın yasal dayanağı 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Yasası'nın ek 47. maddesi olup, hakimin gerekçesinde de davanın hukuki dayanağını anılan yasanın ek 47. maddesi olarak nitelendirmesi karşısında,

yerel mahkeme ile Dairemiz arasında bu konuda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı, ancak anılan yasanın ek 47. maddenin uygulanmasında yürürlük tarihine göre Sulh Hukuk Mahkemeleri görevli olduğundan genel Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmeyerek talebin on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerekmiştir.