Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/15112 K.2016/11790

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Aynı işyerinde 01.01.2010 ve 07.03.2011 tarihlerinde meydana gelen iş kazaları nedeniyle sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve geçici iş göremezlik ödemesinin tahsili için açılan işbu davada, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda birinci kaza için davalı işverene %70, davalı ... %15 oranında sorumlu bulunmuş %15 oranında da kaçınılmazlık olduğu belirtilmiş, ikinci kaza için davalı şirket %80 oranında kusurlu bulunmuş, %20 oranında da kaçınılmazlık olduğu belirtilmiştir.

Hükme esas alınan hesap raporunda ise, birinci kaza için, işverenin kusuru ile üçüncü kişinin kusurunun yarısından birlikte sorumluluk sonucu %77,5 kusur oranına göre, ikinci kaza için işverenin kusur oranı olan %80 kusur oranına göre hesaplama yapıldığı,

bağlanan ilk peşin değerin, ilk kaza sonucu maluliyetin toplam maliyete oranı ile çarpılması ve sonrasında çıkan değerin ilk kaza sonucundaki kusur oranı ile çarpılması sonucu elde edilen miktar (1.ipsdx9,2/11,1x77,5%) ile bağlanan ilk peşin değer ile ikinci kaza sonucu maluliyetin toplam maluliyete oranı ile çarpılması ve sonrasında çıkan değerin ikinci kaza sonucundaki kusur oranı ile çarpılması sonucu elde edilen miktarın(2.ipsdx1,9x11,1x80%) toplanarak iç tavan hesabı yapıldığı anlaşılmıştır.

Dış tavan hesabında ise, birinci ve ikinci kaza için ayrı bir hesap

yapılmadan %11,1 toplam maluliyet ile %80 kusur oranı gözetilerek hesap yapıldığı ve gerçek zarar hesabının fazla çıktığı anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanaklarından, 5510 sayılı yasanın 19. Maddesi (Değişik fıkra: 17/04/2008-5754 S.K./12.mad) “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.” hükmüne amir olup, sigortalının birinci kaza sonucu maluliyetinin %9,2, ikinci kaza sonucu maluliyetinin %2,1 olduğu, her iki maluliyetin birleşmesi sonucu toplam maluliyetin %11,1 olduğu Kurumca belirlenmiştir.

Ayrı tarihlerde oluşan kazalar sonucu belirtilen maluliyet oranları her ne kadar %10 oranının altında kalıyor ise de, her bir kaza yönünden oluşabilecek ilk peşin sermayeli değer kurumdan sorulmalı, her bir kaza sonucu oluşan maluliyet ve kusur oranlarının Kurumca belirtilecek ilk peşin sermayeli değerlere etkisi ayrı ayrı belirlenip buna göre de gerçek zarar hesabı yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, yukarıda belirtilen şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, kararı temyiz etmeyen davalı yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.