KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/15387 E., 2019/1630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2019
Karar Metni
420 kelime·2 dk okuma
SGK Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... İnş.San. ve Tic.A.Ş. adına Av. ... 2-Tasfiye Halinde Unitermak Müh.A.Ş. Tasfiye Memuru ... 3-.... Sigorta A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 01.03.2016 günlü ve 2014/694-2016/118 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalı ... İnş.San. ve Tic.A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
1-Dosya içeriğinden davalılardan tasfiye halinde ... Mühendislik AŞ.'nin 03.09.2013 tarihinde tasfiyeye girdiği, tasfiye memuruna çıkan davetiyenin tanınmadığından iade edilmesi üzerine, mernis adresi araştırılmaksızın, aynı adrese Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır.
Davalı şirketin Ticaret Sicil Memurluğundan kayıtlarının celbi ile gelen kayıtlar doğrultusunda adı geçen davalı şirketin tasfiye halinin devam edip etmediği belirlenmeli, tasfiye hali devam ediyorsa yetkili tasfiye memurlarının yöntemince belirlenecek mernis adreslerine; tasfiye hali sona ermiş ve şirket kaydının terkin edilmiş olması halinde ise davalı şirketin ihya edilmesi için yasal prosedür işletilmek suretiyle, şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, belirlenecek tasfiye memurlarının mernis adreslerine 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre yöntemince ve usulünce gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile,
temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra,
2-Davalı ... İnş. İnş. San. ve Tic. A.Ş vekilinin temyiz yoluna başvururken nisbi harç yatırmaları gerekirken sadece maktu harç yatırdığı anlaşılmıştır.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/15387, K. 2019/1630, 26 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama