KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/15750 E., 2019/1103 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2019
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
... adına Av. ... ile 1-... 2-.... San. ve Tic. Ltd. Şti. adlarına Av. ... 3-... aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesi'nden verilen 02/05/2016 günlü ve 2014/225 E. - 2016/137 K. sayılı hükmün, davacı Kurum ile davalı .... San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. Dosya içeriğinden, temyiz yoluna başvuran davalı .... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından 03.05.2016 tarihli temyiz başvurusunda, nispi temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, maktu harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiği anlaşılmıştır.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/15750, K. 2019/1103, 13 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama