Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/17035 K.2019/8775

Dava, hizmet birleştirmesine gerek olmaksızın yaşlılık aylığına hak kazandığının ve 01.08.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, 01.10.1982 sigortalılık başlangıç tarihi olan, 25.01.1964 doğumlu davacının ilk kez 31.07.2012 tarihinde tahsis isteminde bulunduğu, davalı Kurumca davacının 1479 Sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı nedeniyle oluşan prim borcunun varlığı gerekçesi ile bu tahsis talebinin reddolduğu ve eldeki davanın açıldığı, mahkemece davacı hakkında hizmet birleştirme yapılması zorunluluğu bulunmamakta ise de, tahsis talep tarihinde işten ayrılma şartının gerçekleşmediği kanaati ile davanın reddine dair yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakta olup, davacı hakkında tahsis şartlarının, sigortalılık süresi, prim gün sayısı ve yaş bakımından 506 Sayılı Yasanın geçici 81’inci maddesi hükümleri gereğince 25 yıl 47 yaş ve 5150 güne tabi olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun yaşlılık aylığından yararlanma şartlarını düzenleyen 60'ıncı maddesinin (H) bendi hükmüne göre, “Bu maddede belirtilen yaşlılık aylıklarından yararlanabilmek için, sigortalının çalıştığı işten ayrılması ve yazılı istekte bulunması şarttır.” Öte yandan.

506 sayılı Kanunun 63/A bendi hükmüne göre yaşlılık aylığı almakta iken çalışmaya başlayanların yaşlılık aylıkları bu çalışma olgusuna dayalı ve onunla sınırlı olarak kesilmektedir. Ancak aynı Kanunun 63/B bendi kapsamında sigortalının istemi bulunması halinde sigortalı adına sosyal güvenlik destek primi ödenerek yaşlılık aylığı kesilmeden çalışmaya devam edilmesi mümkündür.

Bir başka deyişle; yaşlılık aylığı almakta olan bir sigortalının tahsis tarihinden sonraki çalışmalarının yaşlılık aylığı miktarında nazara alınması için aylığın kesilmesi şartı getirilmiş, aylık kesilmeden çalışılması durumunda ise hem sosyal güvenlik destek primi ödenmesi öngörülmüş hem de tahsis sonrası çalışılan sürenin aylık miktarında nazara alınamayacağı hükme bağlanmıştır.

Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’ne göre ise; Yaşlılık aylığının başlangıcı, kesilmesi ve yeniden bağlanması başlıklı 57. maddesininin 5. bendi ''(5) 3201 sayılı Kanuna göre borçlananlar dâhil tahsis talebinde bulundukları tarihte işten ayrılma koşulunun gerçekleşmediğinin sonradan tespit edilmesi halinde, sigortalılara yersiz ödenen aylıkların tahsili yoluna gidilerek, işten ayrılma koşulunun yerine geldiği tarihi takip eden aybaşından itibaren işten ayrıldığı tarihe kadar geçen çalışmaları da dikkate alınarak tahsis talep şartı aranmaksızın aylık yeniden başlatılır.'' düzenlemesini içermektedir.

Eldeki davada ise, mahkemece, davacının hizmet döküm cetveline göre, 30.06.2013 tarihi itibari ile 506 sayılı Yasanın geçici 81’inci maddesi hükümlerindeki tahsis koşullarının ve işten ayrılış şartının gerçekleştiğinin dikkate alınması ve davacının talebi de nazara alınarak, bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.