KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/17476 E., 2017/5071 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2017
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Davacı (Karşı davalı) ... ve karşı davalılar ..., ... ..., ... vekilleri Av. ... ile 1- davalı - karşı davacı ... Kurumu Başkanlığı adına Av. ..., 2- ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 31.03.2016 günlü ve 2014/473-2016/614 sayılı hükmün, davacı ve karşı davalılar adına Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Temyiz eden davacılar adı altında ..., ..., ... ..., ... isimleri belirtilmek suretiyle dosyanın temyiz edildiği ve tek bir temyiz harcının yatırıldığı anlaşılmış olup, belirtilen şahısların arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaması nedeniyle hükmü temyiz eden her bir şahıs adına ayrı ayrı nispi temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvuru harcı yatırılması gerekir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetildiğinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.
Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenmemiş bulunmaktadır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/17476, K. 2017/5071, 13 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama