KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/17950 E., 2019/3270 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
424 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı Kurum, 24.02.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve sarf edilen tedavi masrafları nedeniyle meydana gelen Kurum zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davacı Kurum tarafından, Kurum zararının %80’ine isabet eden miktarı talep edilmiştir.
Hükme esas alınan 13.10.2014 tarihli kusur raporunda, davalı asıl işveren Cam İş Mad.A.Ş. %40, davalı alt işveren Başkent Mak.San.Taah.Ltd.Şti. %30, dava dışı ustabaşı ... %20, kazalı sigortalının %10 kusurlu olduğu tespit edilmiştir.
Ancak Mahkemenin söz konusu rapordan sonra aldığı ancak hükme esas almadığı 24.04.2015 tarihli kusur raporunda ise, davalı asıl işveren Cam İş Mad.A.Ş. %30, davalı alt işveren Başkent Mak.San.Taah.Ltd.Şti. %30, dava dışı ustabaşı ... %20, kazalı sigortalının %20 oranında kusurlu olduğuna dair tespitleri içerek rapor, oluşa uygun düşmekte olup Mahkemenin hükmünün gerekçesinde 13.10.2014 tarihli kusur raporundaki kusur dağılımını yerinde gördüğüne dair gerekçesine dayanarak davacı Kurumun talebini esas almak üzere davayı kabul etmiş olması isabetsiz olup usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/17950, K. 2019/3270, 10 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama